6 de noviembre de 2008

La culpa

.
"Cada vez que la suerte les es contraria, o sea siempre, los judíos aducen que es Yahvé el que les ha castigado, bien por su impiedad, bien por haber infringido las leyes que él les dio. Estas leyes, en su origen, eran pocas y consuetudinarias: no matar, no robar, etcétera. Pero andando el tiempo, a su dios le entró una verdadera manía legislativa y en la actualidad el cuerpo jurídico constituye un galimatías tan inextricable y minucioso que es imposible no incurrir en falta continuamente. Debido a esto, los judíos andan siempre arrepintiéndose por lo que han hecho y por lo que harán, sin que esta actitud los haga menos irreflexivos a la hora de actuar, ni más honrados, ni menos contradictorios que el resto de los mortales".

'El asombroso viaje de Pomponio Flato', Eduardo Mendoza

Da en el clavo...

22 de octubre de 2008

Sitges 08: día 2

.

20th Century Boys (Yukihiko Tsutsumi, 2008): primera parte de tres de la adaptación al cine del comic de Naoki Urasawa, también responsable del maravilloso Monster. Sin duda lo mejor de la película es el desarrollo de la investigación, siempre acertada a la hora de dosificar la información en pequeñas capsulitas.




Mi veredicto: 3 chuthulufantes





Idiots and Angels (Bill Plymton, 2008): tecnicamente el dibujo y animación de Plymton siempre son perfetas, dentro de su estilo. claro está. Aunque esta película tiene sus momentos, enternece y horroriza la naturaleza de sus personajes, en general el desarrollo de la historia es irregular y no llega a la frescura de sus trabajos más cortos.






Mi veredicto: 2 chuthulufantes




The Burrowers (J.T. Petty, 2008): dejando de lado Phase IV o La invasión de los zombies atómicos, ambas anteriores a 2008, mis grandes esperanzas se habían visto en general truncadas. Kaufman había sido la gran decepción, y por lo demás ninguna buena película hasta el momento. Teh Burrowers me devolvió la esperanza, con su estructura clásica (parece ser que ya no está de moda lo de inicio, nudo y desenlace), sus más que correctos díálogos y su maravillosa fotografía.


Mi veredicto: 3,5 chuthulufantes



20 de octubre de 2008

Are we Rome?

"Manes Julii Caesaris paucis diebus aderant — “O, most bloody sight!” — cum Ioannes McCainus, mavericus et veteranus captivusque Belli Francoindosinini, et Sara Palina, barracuda borealis, qui sneerare amant Baracum Obamam causa oratorii, pillorant ut demagogi veri, Africanum-Americanum senatorem Terrae Lincolni, ad Republicanas rallias.

Rabidi subcanes candidati, pretendant “no orator as Brutis is,” ut “stir men’s blood” et disturbant mentes populi ad “a sudden flood of mutiny,” ut Wilhelmus Shakespearus scripsit.

Cum Quirites Americani ad rallias Republicanas audiunt nomen Baraci Husseini Obamae, clamant “Mortem!” “Amator terroris!” “Socialiste!” “Bomba Obamam!” “Obama est Arabus!” “Caput excidi!” tempus sit rabble-rouseribus desistere “Smear Talk Express,” ut Stephanus Colbertus dixit. Obama demonatus est tamquam Musulmanus-Manchurianus candidatus — civis “collo-cerviciliaris” ad ralliam Floridianam Palinae exhabet mascum Obamae ut Luciferis.

Obama non queretur high-tech lynching. Sed secreto-serventes agentes nervosissmi sunt.

Vix quisque audivit nomen “Palinae” ante lunibus paucis. Surgivit ex suo tanning bed ad silvas in Terram Eskimorum, rogans quis sit traitorosus, ominosus, scurrilosus, periculosus amator LXs terroris criminalisque Chicagoani? Tu betchus!

“Caeca ambitio Obamana,” novum rumorem Palina McCainusque dixit. “Cum utilis, Obama laborat cum amatore terroris Wilhelmo Ayro. Cum putatus, perjuravit.” McCainianus bossus maximus Francus Keatinx vocat Obamam, “plebeium,” et ut iuvenum snifferendum cocaini minimi (“a little blow.”)

Cum Primus Dudus, spousus Palinanus, culpari attemptaret “Centurionem-Gate,” judices Terrae Santae Elvorumque castigat gubernatricem Palinam de abusu auctoritatis per familiam revengendum.

Tamen Sara et Ioannes bury Obama, not praise him. Maverici, ut capiunt auxilium de friga-domina, hench-femina, Cynthia McCaina Birrabaronessa, (quae culpat Obamam periculandi suum filum in Babylonia), brazen-iter distractant mentes populares de minimissimis IV 0 I K.ibus, deminutione “Motorum Omnium,” et Depressione Magna II.0. Omnes de Georgio Busio Secundo colossale goofballo. “V” (because there’s no W. in Latin) etiam duxit per disastrum ad gymnasium.

Gubernatrix (prope Russia) Palina, spectans candidaciam MMXII, post multam educationem cum Kissingro et post multam parodiam de Sabbatis Nocte Vivo atque de Tina Feia, ferociter vituperat Obamam, ut supralupocidit (aerial shooting of wolves) in Hyperborea.

Vilmingtoni, in Ohionem, McCain’s Mean Girl (Ferox Puella) defendit se gladiatricem politicam esse: “Pauci dicant, O Jupiter, te negativam esse. Non, negativa non sum, sed verissima.” Talk about lipsticka in porcam! Quasi Leeus Atwater de oppugnatione Busii Primi ad Dukakem: “non negativus, sed comparativus.”


El New York Times se atreve con un artículo de opinión en latín (aunque también en latín) en el que compara la caida del Imperio Romano con la situación actual del sistema político-financiero de Estados Unidos.